Perdourando
Blogue do EDLG do IES Perdouro de Burela
25.6.26
13.6.26
Visita de AFAN ao CM de Peiteado e Cosmética Capilar
Esta experiencia axuda a derrubar prexuízos e a desestigmatizar a enfermidade. Compartir xuntos peiteados, conversas e sorrisos fixo visible que, máis alá dos esquecementos, permanece a auténtica persoa, co seu mundo e a súa importante historia. Vémolo no brillo dos seus ollos, na confianza que nace cando hai agarimo e respecto. Aprendemos que a beleza tamén é acompañar, escoitar e dar seguridade.
Para o noso alumnado, traballar neste contorno real convértese nunha lección inesquecible de educación e de vida. Practicaron técnicas, si, pero sobre todo practicaron valores: empatía, paciencia, responsabilidade, acompañamento, coidado e atención. Levamos connosco a certeza de que educar é, ao mesmo tempo, saber facer, ser e saber estar. Agardamos repetir moi pronto, seguirmos aprendendo xuntos e construír unha comunidade onde o cariño e a escoita sexa sempre o primeiro coidado que se lles ofrece ás persoas.
É unha sorte contar con xente coma vós, persoas que decidiron unirse para crear algo tan importante: un lugar de apoio, comprensión e acompañamento para quen máis o necesita. Nun momento no que moitas persoas non poden pedir axuda por si mesmas, estades aí, ofrecendo o voso tempo para comprendelos aportando valores: cariño, paciencia e humanidade.
O voso compromiso fai máis levadeiro un camiño moi difícil para moitas familias. Grazas por crear ese ambiente de proximidade e solidariedade, por non deixar a ninguén só e perdido no camiño da vida, facendo fronte ao “síndrome do coidador queimado”, dando espazo e pulmóns para un respiro familiar e por demostrar cada día que a empatía e os coidados poden cambiar e mellorar vidas, alongalas e dignificalas.
Grazas de corazón por todo o ben que facedes. Queremos dedicar esta frase á vosa asociación, quen de conseguir transformar un sentimento colectivo nunha gran acción:
“Estou convencida de que os heroes máis grandes son aqueles que cumpren cos seus deberes diarios e os seus asuntos mentres o mundo xira ao seu redor. Creo que os sentimentos se perden nas palabras. Todos deberían ser transformados en accións, en accións que traian resultados”. — Florence Nightingale. (Nai da Enfermería)
Podedes acceder a máis imaxes AQUÍ.
Javier Rouco Martínez - Xefe de departamento de Imaxe persoal
4.6.26
Reflexión sobre os retos propostos en Sostenibilidade de 1º CS AF
Organizados por grupos, debiamos darlle resposta a un reto. O mesmo podía ser escollido por nós, pasando diferentes fases: dende analizar a zona para avaliar cales son as necesidades principais do noso día a día, ata organizar chuvias de ideas para descubrir as solucións posíbeis. Todo isto é moito máis difícil do que parece. Escoller o reto xa non é tarefa fácil. Existen unha infinidade de temas que poderiamos abordar, mais foi iso mesmo o que nos levou a ter un total de tres retos completamente diferentes na nosa clase, para os que encontramos solucións creativas e viables. O proceso foi longo, pero divertido. Vivimos de preto o traballo en equipo, esencial dende o primeiro momento. Coñecer os compañeiros é importante para saber como funcionamos cada un no traballo. Saber adaptarse, ter empatía, escoitar ao do lado, saber comunicar a túa opinión... Todo iso foi o noso pan de cada luns pola tarde. O proxecto foi algo moi positivo. Posibilitou unha maneira de soltarnos, de coñecernos, de pensar con creatividade, de abrir a mente a novas ideas (incluso as que nos poderían parecer máis aloucadas).
Persoalmente, a min encantoume o traballo. Ao principio estaba moi perdida. Moitas opcións, non sabes ben que escoller, non sabes como vas traballar co equipo... Mais todo despois flúe como debe. Segundo iamos tendo máis clara a idea, mellor o pasabamos investigando e propoñendo ideas. Riamos moito, dende o principio ata a fin. E considero que é unha das cousas máis relevantes para desfrutar o proceso: saber rir cos compañeiros, amenizar o ambiente.
Levamos a cabo dende cuestionarios nos que participaron algúns dos nosos compañeiros dos ciclos administrativos básico e medio, ata un vídeo chamado “elevator pitch” co que non o puidemos pasar mellor. Foi toda unha aventura. O día que o gravamos non tivemos máis opción que quitar a vergoña. Falar á cámara non é doado, e moito menos con xente ao redor, xa que nós situámolo na estación de buses de Burela.
O noso reto consistiu en darlle resposta a unha necesidade moi presente na comarca: a pouca flexibilidade de medios e horarios de transporte que existen na Mariña. Pasamos por moitas opcións, a cada cal máis divertida, como instalar “tuc-tucs” como medio de transporte habitual. Mais a mellor idea á que chegamos foi a creación dunha páxina web, onde os usuarios encontraran toda a información de forma rápida e sinxela sobre os horarios de bus e tren, anuncios de bla-bla car, información sobre puntos de aluguer de bicicletas, etc.
O vídeo enfocámolo dende unha perspectiva dinámica e comercial. O proceso foi moi gracioso porque algunhas escenas foron difíciles de gravar (con numerosos ataques de risa), pero tamén vivimos a maxia do directo, podendo subirnos a un autobús grazas á amabilidade dun dos condutores que alí aparcaban. Sen dúbida, foi unha experiencia que nos uniu máis como grupo.
Deste proxecto levo os recordos e as anécdotas. Ao final, non deixa de ser unha práctica para o noso futuro laboral. É esencial saber traballar en equipo, saber falar en público e defender a nosa idea, ademais de pensar con creatividade, sen medo a comunicar a nosa opinión. Pero tamén é importante respectar as ideas dos demais, escoitar ao próximo, decidir en consenso co grupo. Aprendes a adaptarte á situación, a ter actitude, a propoñer e levar a cabo ideas (a base de proba-error, vendo cales funcionan e cales non) e, sobre todo, a desfrutar o proceso de aprendizaxe, que é o motor principal dunha boa educación.
Podedes ver algúns dos "elevator pitch" neste reel e tamén neste.
Lucía López López - 1º CS AF
29.5.26
Presentación da Revista Galega de Educación con Proxecto Neo
25.5.26
Visita de Antón Mazaira
Presentación pública do novo Espazo de tecnoloxía aplicada do departamento de Imaxe persoal
Presentación do nº 93 da Revista Galega de Educación con Proxecto Neo
A Revista Galega de Educación continúa a súa xeira de presentacións arredor do número 93, dedicado á radio escolar, cunha programación que levará o proxecto a diferentes puntos do país nas vindeiras semanas.
O luns 25 de maio, ás 17:00 h, o Salón de Plenos do Concello de Burela acollerá a presentación baixo o lema “A radio escolar”, coa participación de integrantes do Proxecto Neo, representantes do Consello Editorial e alumnado do IES Perdouro, que será tamén o encargado de moderar e dinamizar o acto.
17.5.26
Día das Letras galegas 2026: Begoña Caamaño
Este ano a autora homenaxeada no Día das Letras é Begoña Caamaño, xornalista, escritora e activista comprometida co galego, co feminismo e con moitas causas que apoiou con firmeza e convicción.
Deixounos programas de radio nos que fomentou o coñecemento e a defensa da cultura galega; legounos novelas como Circe ou o pracer do azul e Morgana en Esmelle, nas que revisou personaxes femininos míticos e literarios dándolles unha proxección innovadora e, sobre todo, herdamos reflexións que continúan estando de actualidade.
Esta exposición foi elaborada polo alumnado de 3º ESO PDC coa colaboración de César Veiga, coordinador do EDLG, que realizou unha escolma con reflexións extraídas de entrevistas que lle realizaron a Begoña Caamaño en distintos medios. Dar a coñecer o seu pensamento é a nosa pequena homenaxe.
14.5.26
Graduación de 2º de Bacharelato 2026
Onte celebraron a súa graduación nunha cea agradable na que coidaron os preparativos. Todos tiñamos un sobre con propostas para facer retos e xogar en grupo. Escoitamos discursos sinceros e emotivos que nos chegaron ao corazón. Ademais disto, repartiron diplomas personalizados a todo o profesorado usando a ironía. Aos profes fíxolles moita ilusión.
Despois da cea, celebramos a graduación con música e baile e hoxe pola mañá estaban puntualmente a primeira hora para dar recibimento aos compañeiros e docentes que intentaban esquivar as súas bromas como podían.
Aínda nos imos ver nestes días, ata que chegue a PAU, pero que saibades que estas portas sempre seguirán abertas para vós, para que veñades contarnos como vos vai, porque nos gustará saber que ides cumprindo os vosos soños.
Moitos parabéns por rematar esta etapa e moita sorte para o futuro!
AQUÍ tedes algunhas imaxes da xornada de onte.
.png)





.png)

